خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل نظری به حال خود کردجز درد و غم نگار خود کرد
۲
گر خاک سری فدای تو شدبگذر ز گناهش ار چه بد کرد
۳
گر لعل تو را گزید جانمبد کرد ولی به جان خود کرد
۴
آن هم ز جنون عاشقی بودکین دل شده دعوی خرد کرد
صفحهٔ ۱ از ۲