خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر بگذشت بدو سال اگر باز آیددل گم گشته در آن زلف دگر باز آید
۲
دل و جان را بفرستیم به استقبالشچون مه چارده ما ز سفر باز آید
۳
دیده روشن شود از رایحه پیرهنشگر از آن یوسف گم گشته خبر باز آید
۴
چه شود گر ز غبار قدمش هر سحریبا صبا کحل جلایی به نظر باز آید
صفحهٔ ۱ از ۲