خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم آن سرور خوبان ستمش یاد آیدتاج بر سر نهد و بر سر بیداد آید
۲
سوزد از آتش دل خار و خس راه تراعاشق از جانب کوی تو به فریاد آید
۳
گرچه دل رفت به کوی تو و بس غمگین بودهست امیدم که ز لطف تو بسی شاد آید
۴
همه خوبان جهان منت مشاطه کننددلبر ماست که با حسن خداداد آید
صفحهٔ ۱ از ۲