خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با سلسلۀ زلفی دل میل بسی دارددر قید جنون او را سودای کسی دارد
۲
ای شیخ مکن عیبم از عشق پریرویانهر کس به هوای خود میل و هوسی دارد
۳
بر نالۀ من هر شب نالید سگ کویشچون من که در این عالم فریاد رسی دارد
۴
گویند نشان درد اشک است و رخ گلگونبیچاره هم از لطفش زین گونه بسی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲