خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار شکر که جنت دوام خواهد بودمحبت تو مرا مستدام خواهد بود
۲
به ناز و نعمت فر دوس کی گشاید دلمرا که کوی تو دا یم مقام خواهد بود
۳
خیال لعل تو دایم چو راحت دل ماستبدین خیال چه عیش مدام خواهد بود
۴
به تیر غمزه اگر بر دلم نظر فکنیهمیشه کار دلم بی نظام خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۲