خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک من دیگر به غوغا می‌رودتا کدامین دل به یغما می‌رود
۲
ای بسا دل را که زلفش می‌کشددر رکاب او به هرجا می‌رود
۳
هاله‌ای بر دور ماه از خط کشیدبس که گردش دود دل‌ها می‌رود
۴
گرچه بالایش بلای جان بودکار ما از وی به بالا می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۲