خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۸۲ - در حاشیه این غزل این دو بیت را که از مولانا دانسته، آورده است: هر که را سینه پر صفا نبود - خرقه پوشیدنش روا نبود، هر که در خرقه ناتمام بود - خرقه بر قد او حرام بود
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا درد تو در جان حزین بسز درمانهای دل ما را همین بس
۲
به رضوان را بگو جنت ببنددسر کوی توام خلد برین بس
۳
پری را گو که با ما ناز مفروشجهان را ناز این یک نازنین بس
۴
بده آهوی چین را سیر صحراز چین زلف او بویی چنین بس
صفحهٔ ۱ از ۲