خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنما طلعت موجه خویشتا بگیرند دلبران ره خویش
۲
بهر تو غیر جان نثارم نیستچون کنم من زدست کوته خویش
۳
شب هجران من شود روشنگر نمایی تو رو چون مه خویش
۴
نیست ما را ز خرمن حسنتحاصلی غیر روی چون که خویش
صفحهٔ ۱ از ۲