خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا گر عشق مهروئی نداریبرو کز معرفت بوئی نداری
۲
بیا ای سرو و بر چشمم بکن جاکزین بهتر لب جویی نداری
۳
برو ای ماه با رویش مزن لافکه خال و چشم و ابرویی نداری
۴
برو ای شاهدی و گوشه ای گیرکه چون او چشم جادویی نداری
صفحهٔ ۱ از ۲