خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۰
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر معشوق بر بالین ناز استسر عشّاق بر خاک نیاز است
۲
عذارت خستگان را جان فروز استجمالت بیدلان را دلنواز است
۳
غمت افتادگان را دستگیر استلبت بیچارگان را چاره ساز است
۴
کمر بر موی می بندی چه سرّ استسخن در پرده می گویی چه راز است
صفحهٔ ۱ از ۲