خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۵۳
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن سرو گل اندام که در زیر قبا رفتباماش عتابی ست ندانم چه خطا رفت
۲
آه از من بیدل که دل سوخته منعمری ست که گم گشت و ندانم که کجا رفت
۳
بر باد شد آن جان هوایی که مرا بوداز باد هوا آمد و بر باد هوا رفت
۴
آورد سلامی و ز ما برد پیامیشامی که شمال آمد و صبحی که صبا رفت
صفحهٔ ۱ از ۴