خلوتی با مولانا
بخش ۱۳۶ - بیان آنک خلق دوزخ گرسنگانند و نالانند به حق کی روزیهای ما را فربه گردان و زود زاد به ما رسان کی ما را صبر نماند
دفتر چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این سخن پایان ندارد موسیاهین رها کن آن خران را در گیا
۲
تا همه زان خوش علف فربه شوندهین که گرگانند ما را خشم‌مند
۳
نالهٔ گرگان خود را موقنیماین خران را طعمهٔ ایشان کنیم
۴
این خران را کیمیای خوش دمیاز لب تو خواست کردن آدمی
صفحهٔ ۱ از ۱۱