خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از بند زلفت رها کی شودز یار قدیمی جدا کی شود
۲
نگویی که از لعل سیراب تومراد دل ما روا کی شود
۳
ولی مرهم لعل خود کام توبه کام دل ریش ما کی شود
۴
نمی دانم این جان پُر درد خویشکه با خرّمی آشنا کی شود
صفحهٔ ۱ از ۳