خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدّعی در عشق او گر طعنه زد بر من چه باکطالبان دوست را از طعنه دشمن چه باک
۲
دل سیاهی را که دارد جامه پاک از طعنه نیستلاله را از ده زبانی کردن سوسن چه باک
۳
عاشقان را هر دو عالم گرد خاطر گو مگردگر نگردد شمع را پروانه پیرامن چه باک
۴
دشمنان و دوستان کردند بر من پشت، لیکگر بود روی عنایت دوست را با من چه باک
صفحهٔ ۱ از ۳