خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز به بستان شکفته گشت شقایقباز جهان گشت پر ز نور حدایق
۲
غنچه تبسّم نمای و ابرگهربارخنده معشوق بین و گریه عاشق
۳
لاله حمرا بسان چهره عذرالیک درون دلش چو سینه وامق
۴
بر سر لاله شکفته شد گل دو رویزآن که در آتش بود مقام منافق
صفحهٔ ۱ از ۵