خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غلغل میخوارگان و غلغله چنگطرفه نماید به طرف باغ شباهنگ
۲
اختر شادی چو در قدح بدرخشدغم نتواند قدم نهاد به فرسنگ
۳
باده گساران نمی دهند مَی از دستپرده سرایان نمی نهند دف از چنگ
۴
همچو به دور گل است ناله بلبلباده که در گردش است و غلغله چنگ
صفحهٔ ۱ از ۳