خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید وقت صبوحی بیار ساقی جامبه یاد بزم صبوحی کشان دُرد آشام
۲
به طرفِ باغ برآرای بزم چون فردوسکه باد صبح ز فردوس می دهد پیغام
۳
بر آتش دل ما ریز آبِ چون آتشکه کار سوختگان پخته گردد از می خام
۴
بیار باده که ارباب ذوق را به صبوحگشایشی نشود جز ز پیر خلوت جام
صفحهٔ ۱ از ۳