خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شام شمع چرخ ز طارم درافکنموز آه تیره دود به عالم درافکنم
۲
از چهره گه فشانم بر جان زار خودچرخ کبودپوش به ماتم درافکنم
۳
روزی ز تاب ذرّه به یک منجنیق آهنُه قلعه فلک همه از هم درافکنم
۴
یک دم برآورم چو دم صبح و چرخ راهر مشعله که هست به طارم درافکنم
صفحهٔ ۱ از ۳