خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رخ خاک درت رُفتیم و رَفتیمدعای دولتت گفتیم و رفتیم
۲
ز روی خویش کردی دور ما راچو گیسویت برآشفتیم و رفتیم
۳
جفاهای ترا با کس نگفتیمدرون سینه بنهفتیم و رفتیم
۴
ز جور یار سنگین دل همه راهبه گریه سنگ را سُفتیم و رفتیم
صفحهٔ ۱ از ۳