خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۱۵
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردی که مراست با که گویمدرمان دل خود از که جویم
۲
گه فتنه خال عنبرینمگه بسته زلف مشک بویم
۳
عشق آمد و رفت نام و ننگمشوق آمد و بُرد آب رویم
۴
دل کم نکند ز عشق موییور عشق کند بسان مویم
صفحهٔ ۱ از ۳