خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یاد آور که در ایّام خُردیقدم در دوستی چون می فشردی
۲
نمی دانستی آیین جفا راطریق مهربانی می سپردی
۳
به بوسه دردم از دل می کشیدیبه گیسو گردم از رخ می سُتردی
۴
به خُردی داشتی خوی بزرگانگرفتی در بزرگی خوی خُردی
صفحهٔ ۱ از ۲