خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیم که رُخت بینم و دیدن نگذاریآواز خوشت نیز شنیدن نگذاری
۲
دانم که دلم گشت در آن زلف سیه گملیکن چه کنم چون طلبیدن نگذاری
۳
ناچار شود جامۀ بی طاقتی ام چاکچون پیرهن صبر دریدن نگذاری
۴
از من طمع صبر چنان است که ماهیاز آب برآری و طپیدن نگذاری
صفحهٔ ۱ از ۳