خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزن تیغ و مکن تندی و تیزیحلالت باد اگر خونم بریزی
۲
چرا چون دور بر من می کنی جورچرا چون بخت با من می ستیزی
۳
چه شد کز مهربان خود ملولیچه شد کز عاشق خود می گریزی
۴
فکندی شور در ما تا کی آخرشکر شیرینی و بازار تیزی
صفحهٔ ۱ از ۲