خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر داغ دل ز پرتو حسنت ستاره‌ای استهر ذره‌ای ز مهر رخت ماه‌پاره‌ای است
۲
تا آب داده تیغ تو گلزار دهر راهر گل در این چمن جگر پاره‌پاره‌ای است
۳
روشن چو از تو نیست چراغ دلم چراهر قطره‌ای که می‌چکد از وی شراره‌ای است
۴
آگاه از گذشتن این بحر نیستیهر چین موج بر تو ز رفتن اشاره‌ای است
صفحهٔ ۱ از ۳