خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی تواند هر طبیبی چاره هجران کندمشکل افتاده است کار دل خدا آسان کند
۲
کی توانیم از خجالت کرد سر بالا مگرابر رحمت شستشوی ما گنهکاران کند
۳
در زمین داریم چون زاشگ ندامت دانهایبر نمیداریم روی از خاک تا باران کند
۴
از سرم باری گران بر دوش خویش افکندهاندای خوش آن مردی که خود را از سبکباران کند
صفحهٔ ۱ از ۳