خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم از شوق تو چشم اشکبارم گل کندخار مژگان در کنار جویبارم گل کند
۲
وقت آن شد کز هجوم ناقبولی‌های خویشقطره‌های خون ز خجلت در کنارم گل کند
۳
نخل عصیان در ضمیرم ریشه محکم کرده استوای بر روزی کزین گلبن بهارم گل کند
۴
بس که در پای دلم بشکسته خار آرزوسبزه می‌ترسم به طرف جویبارم گل کند
صفحهٔ ۱ از ۲