خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم تا کرد یاد از آن رخ جانانه روشن شدبه نور شمع چون شد آشنا پروانه روشن شد
۲
خیال لعل ساقی آتشی افکنده در جانمکه می چون شعله آهم در این پیمانه روشن شد
۳
حدیث عشق‌بازی بیش از این مخفی نمی‌ماندبه رندان نظرباز آخر این افسانه روشن شد
۴
پدید آمد چو صبح این نور حسن کیست حیرانمکه شه را خانه و درویش را ویرانه روشن شد
صفحهٔ ۱ از ۲