خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب‌تشنه نیاز چو بی‌تاب می‌شوداز آب تیغ ناز تو سیراب می‌شود
۲
عاشق در این محیط خطرناک چون حبابدر یک نفس ز شوق تو نایاب می‌شود
۳
آن کس که بر کشاکش این بحر تن نهادچون موج طوق گردن گرداب می‌شود
۴
دورم به هرکجا که نشینم به یاد اواز سیل گریه دجله خوناب می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲