خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنم به هیچ مکان بی رخت قرار نداردبه جز خیال تو کس بر دلم گذار ندارد
۲
به هر کجا که روم همچو مرغ طعمه داممبه غیر من به کسی روزگار کار ندارد
۳
در این سراسر گلزار نیست برگ درختیکه چون عدو به سرم تیغ آبدار ندارد
۴
به هرکجا که روم من غم تو رو به من آردکجا رود به کسی دیگر اعتبار ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲