خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی دارم به حسن از کافرستان کافرستان‌ترزبان از لعل و لعل از شکّرستان شکّرستان‌تر
۲
رخش چون مهر اما پاره‌ای از مهر تابان‌تردو ابرو ماه عید اما ز ماه اندک نمایان‌تر
۳
گذارش بر ره دل‌ها فتد گر از قضا روزیدرآید مست ناز از رخشِ همت گرم‌جولان‌تر
۴
به قصد عاشقان چون لاله گلگون کرد عارض راگلستان جهان گردید از حسنش گلستان‌تر
صفحهٔ ۱ از ۳