خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسوز بر تن خاکی ز داغ یار چراغبه دست خویش ببر بر سر مزار چراغ
۲
مده ز کف دل روشن به پشت‌گرمی مهربرای تیرگی شب نگاهدار چراغ
۳
به خلق و چرب‌زبانی سخن دریغ مکنکه ماند از تو به یک‌سو به یادگار چراغ
۴
دلیل تیره‌دلان شو که دستگیری غیرچنان بود که گذاری به رهگذار چراغ
صفحهٔ ۱ از ۲