خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویت از آیینه ای دلدار می‌گیرم سراغیار را در خانه اغیار می‌گیرم سراغ
۲
خال را می‌جویم از دنباله ابروی دوستنیست عیبم مهره را از مار می‌گیرم سراغ
۳
شرح غم می‌پرسم از کاکل، ز زلف آشفتگیشغل خویش از محرمان یار می‌گیرم سراغ
۴
زخم دل را بخیه گیرا نیست تا بر خون نشستتاری از آن موی عنبربار می‌گیرم سراغ
صفحهٔ ۱ از ۲