خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی کجاست کز می گلگون نشسته باشیمچون داغ لاله تا کی در خون نشسته باشیم
۲
شاید که آشنایی ما را کند نوازشتا کی چو حلقه در، بیرون نشسته باشیم
۳
خوب است راستی را از سرو یاد گیریمتا کی چو بید مجنون وارون نشسته باشیم
۴
سازد ذلیل ما را رویش ز لشگر خطبر عارضی که چون خال موزون نشسته باشیم
صفحهٔ ۱ از ۲