خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم کم مبین بر آن من در خسته‌جانی همفلک را می‌توانم زد به هم در ناتوانی هم
۲
به من بی آنکه گردد هم‌نشین برگشته مژگانشبه این دیر آشنایی می‌نماید سرگرانی هم
۳
تلاش وصل اگر افکنده باشد بر پر عنقادلی خوش می‌توان کرد از نشان بی‌نشانی هم
۴
جواب نامه‌ام را ای خداناترس با قاصدنمی‌گویی گر از دل، می‌توان گفتن زبانی هم
صفحهٔ ۱ از ۲