خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیا و در قدح از لطف باده کنرحمی به حال عاشق از پا فتاده کن
۲
باری غبار کلفتم از لوح دل بشویاین لوح را چو صفحه آیینه ساده کن
۳
دارم من از خیال تو در سینه شعله‌ایبنمای روی و آتش ما را زیاده کن
۴
واصل به او نگشته عبادت درست نیستدر کعبه گر نماز گذاری اعاده کن
صفحهٔ ۱ از ۲