خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنوی گر ز من غمزده پندی مردیدل به این دهر ستم‌پیشه نبندی مردی
۲
خنده و شوخی بیجای گل از بی‌دردی‌ستگر از این عشرت ده روزه نخندی مردی
۳
بید بر خویشتن از بیم بریدن لرزداگر از حادثه دهر نچندی مردی
۴
کندن صورت شیرین بود آسان در کوهاگر از جان دل ماتم‌زده کندی مردی
صفحهٔ ۱ از ۲