خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر آن زمان به حال دل من رسیده باشیکه حدیث دردناکم ز کسی شنیده باشی
۲
شود آن زمان تسلی ز تو دل که بعد قتلمز جفا، کشان‌کشانم به زمین کشیده باشی
۳
ز خودی برآ چو مردان که غزال دل‌فریبشبه تو رام گردد آن دم که ز خود رمیده باشی
۴
ز شراب شوق وصلش شوی آگه آن زمانیکه تو هم به بزم از این می قدحی چشیده باشی
صفحهٔ ۱ از ۳