خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱۳ - ایضاً مخمس غزل شیخ سعدی در مصیبت
مدایح و مراثی سید الشهداء علیه السلام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشنه لبا به آب مهر تو سرشته شد گلمچون بکنم دل از تو و چون ز تو مهر بگسلم
۲
گرچه بلای دوست را از سر شوق حاملمبار فراق دوستان بسکه نشسته بر دلم
۳
می روم و نمی رود ناقه بزیر محملم
۴
ملک قبول کی شود جز که نصیب مقبلیلایق عشق و عاشقی برگ گلست و بلبلی
صفحهٔ ۱ از ۹