خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱ - فی مدح الامام ابی جعفر الجواد علیه السلام
مدایح الامام ابی جعفر الجواد علیه السلام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز طبعم را هوای بادۀ گلگون بوددر سرم شور و نوا و نغمۀ موزون بود
۲
نوبهار است و کنار یار، ساقی می بیارطالع می با مبارک طلعتی میمون بود
۳
باده گلرنگ و نگاری شوخ و شنگ و وقت تنگهر که را این سود و این سودا نشد مغبون بود
۴
صحبت حوری سرشتی، باغ و گشتی چون بهشتهر که این عشرت بهشتی بخت او وارون بود
صفحهٔ ۱ از ۷