خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۲ - فی مدح الامام ابی جعفر الجواد علیه السلام و رثائه
مدایح الامام ابی جعفر الجواد علیه السلام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توسن طبعم که داشت سبق بیون الطرادکنون چنان مانده شد که «قیل: یکبو الجواد»
۲
[توسن طبعم که بود من الجیاد الجیادکنون چنان مانده شد که لا یجید الطراد]
۳
بلبل نطقم ز بس گشته اسیر قفسبه نغمه دارد هوس نه سیر ذات العماد
۴
آتش شوق از خمود می نکند هیچ دودطبع روان از خمود گشته نظیر جماد
صفحهٔ ۱ از ۵