خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار آنچه بسینۀ سینا کردبا این دل سوختۀ ما کرد
۲
قربان فروغ رخش که مرانابود چه طور تجلی کرد
۳
سیلاب غمش از چشمۀ دلاشک مژه ام را دریا کرد
۴
بر زخم دلم افشاند نمکشرری بملاحت برپا کرد
صفحهٔ ۱ از ۲