خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر سو نگریدیم کسی چون تو ندیدیماکنون نگرانیم که هر سو نگریدیم
۲
شوریده سر اندر طلب سرو رسایتهر چند دویدیم به جائی نرسیدیم
۳
افسوس صد افسوس که اندر قدم دوستجانی نفشاندیم و چه بسمل نطپیدیم
۴
عمریست که از آتش شوق تو کبابیموز شربت دیدار تو روزی نچشیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳