خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لالۀ روی تو را شمع جهان افروزمعشق می بازم و پروانه صفت می سوزم
۲
نه در آن آینۀ حسن بگیرد آهمنه دل نازل او را بگدازد سوزم
۳
رشتۀ عمر توانم ز عمت تازه کنمدیده از روی تو هرگز نتوانم دوزم
۴
در فراق تو دُر اشک بسی افشاندمگوهری باز ز وصل تو نمی‌اندوزم
صفحهٔ ۱ از ۲