خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۱۳ - در مدیحه و تبریک عروسی
قصیده‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر
۲
تو پنداری که زرّین شاهبازیهمی گسترد در صحنِ فلک پر
۳
و یا از بهرِ اثباتِ رِسالتکفِ موسی همی شد ز آستین دَر
۴
و یا گویی عروسی ماه‌رخسارشبِ دوشینه بر سر داشت معجر
صفحهٔ ۱ از ۹