خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۲
غزل‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگار آسوده دارد، مردم آزاده رازحمتِ سِندان نمی‌آید درِ بگشاده را
۲
از سرِ من عشق کی بیرون رود مانندِ خلق؟چون کنم دور از خود این هم‌زادهٔ آزاده را
۳
خوش نمی‌آید به گوشم جز حدیثِ کودکاناصلاً اندر قلب، تأثیری‌ست حرفِ ساده را
۴
من سر از بهرِ نثارِ مقدمت دارم به دوشچند پنهان سازم امرِ پیشِ پا افتاده را
صفحهٔ ۱ از ۲