خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۹
غزلها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگرگلبنانِ دگر از طرفِ گلستانِ دگر
۲
بودم افسرده چو گُل دردی و بشکفتم بازنو بهارست به من تا به زمستانِ دگر
۳
با نواهایِ دگر تهینتِ من گفتندبلبلانِ دگر از ساحتِ بستانِ دگر
۴
عشق هر فکرِ دگر را ز دلم بیرون کردهمچو مهمان که کند بخل به مهمانِ دگر
صفحهٔ ۱ از ۲