خلوتی با حسین خوارزمی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات، قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر برد سوی دارالقرار ما را دوستدلم قرار نگیرد در او مگر با دوست
۲
مرا نه ملک جهان باید و نه باغ جنانکه نیست از دو جهانم مراد الا دوست
۳
چنان بجان من آمیخت دوست از سر لطفکه نیست فرق ز جان عزیز من تا دوست
۴
بدان مقام رسید اتحاد من با اوکه باز می نشناسم که این منم یا دوست
صفحهٔ ۱ از ۲