خلوتی با حسین خوارزمی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات، قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذار تا بمیرم بر خاک آستانشجان هزار چون من بادا فدای جانش
۲
هر ناوک بلائی کز شست عشق آیدای دوست مردمی کن بر چشم من نشانش
۳
مهر و وفاست مدغم در صورت جفایشآب بقاست مضمر در ضربت سنانش
۴
مستی ست در سر من از چشم پر خمارششوری ست در دل من از شکر دهانش
صفحهٔ ۱ از ۲