خلوتی با حسین خوارزمی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات، قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو دیده بر سر راه امید می‌دارمکه کی بود که رسد قاصدی ز دلدارم
۲
کراست زهره که آرد ز یار من خبریو یا ز من ببرد خدمتی سوی یارم
۳
چگونه نامه نویسم بخدمت تو که منز بیم مدعیان دم زدن نمی آرم
۴
ز خون دیده شود روی زرد من گلگونشب فراق چو از روز وصل یاد آرم
صفحهٔ ۱ از ۲