خلوتی با حسین خوارزمی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات، قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر جگر آبم نماند از آتش سودای اوخاک ره گشتم در این سودا که بوسم پای او
۲
بستم از غیرت در دل را بروی غیر دوستتا که خلوتخانه چشم دلم شد جای او
۳
دارم از جنت فراغت با رخ جان پرورشنیستم پروای طوبی با قد رعنای او
۴
ساکنان عالم بالا نهند از روی فخرسر بر آن خاکی که بنهد پای بر بالای او
صفحهٔ ۱ از ۳